Amsterdam zaterdag 18 augustus 2018
HOME     MENU     AGENDA   DE WC DEUR POëZIESLAG INSCHRIJVEN CONTACT

TERUG









Hallo daar en welkom bij het live-verslag van de Jaarfinale van het 11e seizoen.

Vandaag heten wij in het bijzonder de oppermontere Simon en Edith een hartelijk welkom. Zij kunnen dit jaar helaas niet bij de Jaarfinale aanwezig zijn, maar hebben aangekondigd de ontwikkelingen nauwkeurig te volgen via dit live-verslag en van hun eigen commentaar te voorzien - wat hier dan weer integraal door mij wordt toegevoegd.
Gezellig en goed: zo live-bloggen we met zijn drietjes! Omdat het kan! Omdat het mag! Omdat Simon en Edith poezie zijn en omdat poezie leeft! Kussen voor Simon en Edith dus. Ze maken het goed.

Kussen ook voor Bernard Wesseling, die mij hier zo nu en dan wat flauwe grappen in zal fluisteren. We zijn er allemaal. Ik ben in een vrolijke bui, daar doet de gemeente met zijn stomme regeltjes (straten moesten ineens worden afgesloten, pispalen moesten geplaatst en zowaar was zelfs de aanwezigheid van beveiligingsmedewerkers een noodzakelijk kwaad) niets aan, want we hebben de poezie en de poezie heeft ons, dus we kunnen beginnen aan...


Het live-verslag van de Grande Finale Poezieslag, 11e seizoen.

15:47 - De jury bestaat uit: Sven en Nora, Erik Jan Harmens, Sander Koolwijk en Pim te Bokkel. 

De dichters zijn: Erwin Mulder, Melvin, Martijn Teerlink, Boris de Jong,Loous Vlaming, Jurgen Smit, Bregtje, Ellen Deckwitz, Kira Wuck, Albert Bobbeldijk en Peter M. van der Linden.

Er wordt al gretig gebruik gemaakt van de eco-toiletten; die rare plastic urinoirs die je ook op de iets grotere festivals ziet. Ik vind plassen in de gracht ook redelijk eco, maar dat mag dus niet.

15:58 - We beginnen niet om vier uur.

15:59 - Net gehoord: 'wie denk jij dat er gaat winnen?' - 'Ik denk dat het een vrouw wordt...' - 'Ja, ik denk ook dat Boris wint.'

16:17 - De zon schijnt en de dichters lopen warm. Elk moment nu barst het los. 

16:26 - Sander Meij, de vaste presentator, neemt het woord. Dus we zijn begonnen. Hij zegt nog geen woord over het langste uitzicht van de Jordaan, maar dat gaat 'ie nog doen. Hij heeft het wel over Simon en dat het heel goed gaat met Simon, en dat de jury bestaat uit Sven en Erik en Pim en Sander. En hij heeft het over de finale van de finale. Het gaat hem goed af.

16:24 - Erwin Mulder mag als eerste. "Rondborstige vrouwen blijven staan" is zijn eerste zin. "Sommige mensen in het publiek weten niet wat er gebeurd", zegt 'ie daarna. Dat klopt; we zijn nog wat onwennig stil aan het zijn. Erwin dwingt wel respect af, zo zonder papier. "Een prettige domheid begon te gloeien in mijn voorhoofd". "Ik was een wandelend orgasme". "In zeldzame gevallen kan communicatie met de voorouders ontstaan". Het publiek blijft stil; dat moet nog even begrijpen dat er geklapt en gelachen mag worden. 

!6:33 - Melvin. "Een vers gedicht over verse vis, maar eigenlijk gaat het over een gleufje." Zo kun je ook je werk aankondigen. Melvin gaat heel snel trouwens. "Zaterdag besnuffel ik het fruit van de zee." "Laat er voor nu eventjes vijf minuutjes stilte zijn." Melvin doet het altijd uit zijn hoofd, zegt ie. En in amsterdam Noord verstaan ze hem ook, maar het publiek op de Looiersgracht deinst een beetje terug. Is 'ie boos? "Fuck that fucking cappucino!" roept Melvin, dus het komt dooor de koffie.

16:39 - Martijn Teerlink gaat 3 gedichten doen, maar geen gedicht over vagina's, zegt 'ie. Het publiek verwelkomt deze beslissing met een warm applaus. Dat zegt iets over Martijns voorgangers. Hij is heel ingetogen aan het voordragen; rustig, beheerst en vol overtuiging. "Dan zong ik van takken en wervels en ruggen en dan schaduwde ik mezelf rustig de herfst in..." Martijn krijgt na zijn eerste gedicht applaus, dat is zijn primeur vandaag. Hij verwierf dat zonder grappen. "Ik wordt alleen nog groot in grijze grond, die stil gezet is onder mij." "Alle lucht is ingehouden adem van de wereld.""Mensen slikken alles zonder storm; aarde en vlees." "Al ben ik dunbevleugeld..." "Daarom beadem ik zachtjes een stem bij elkaar en laat ik de wereld waaien in mij." Het is nog volop zomer aan de Looiersgracht, maar Martijn heeft vast een verfrissende wolkbreuk ingezet.

16:44 - Boris de Jong. Hij heeft keelpijn want hij heeft gisteren 'heel hard gerockt' met zijn band 'Winterjong'. Ik vind de hese stem hem passen. "Hij verklaarde zonder veel omhaal de liefde"... "gewoon omdat ie mens was en ik de eerste die hij zag." Boris gaat ook uit het hoofd. "Wie gaf dit hoofd een nek? Wie gaf dit hoofd een brein?" "Koers onzeker, voorraad slinkend, golven godverdommes hoog, controle over koers nihil, heimwee naar de vaart, sterrenhemel bovenaards, in ochtendregen opgevlogen, eerste zeewier binnengehouden, vis beduidend symphatieker." Boris heeft lol, dat is fijn om te zien.

16:50 - Loes Vlaming. "ik dacht aan vroeger toen we altijd samen waren... en ik haatte dat ik van je hield." "De tijd van dood duurde lang." "Zeven tiende liter is weinig." "Semi-geilheid platter dan mijn beeldbuis." Loes doet het met papier. Haar voordracht voelt noodzakelijk. "Dan weet je, dat we het beter hadden, toen het nog slecht was." "En jij moest langlaufen en beleefde je eerste orgasme." Het meisje naast me vraagt of die mevrouw soms heel veel nare dingen mee heeft gemaakt... Ik zeg dat het daar wel een beetje op lijkt.

16:56 - Het publiek haalt opgelucht adem; we hebben een pauze. De drukte concentreert zich aan de bar.

16:57 - Oproep aan Simon: Simon kom d'r maar in! Klik op de wc-deur en schenk ons je stem! Ga ik effe een biertje halen. 

17:11 - Ik heb een biertje. Maar ik heb nog niks gehoord van Simon; die zit natuurlijk in de ziekenhuistuin met zijn Edith van de natuuur te genieten. Daar kunnen we ze geen ongelijk in geven. 

 17:12 - Jurgen Smit. "Hoe vertaal je een spreekwoord naar het Portugees als er geen paarden meer zijn in de Algarve en je het met een hond moet doen?" Goeie vraag! "Er staat een vaas op tafel. De inhoud doet jou aan een kinderlijkje denken en het maakt niet hoe je het afsnijdt." "Dat Salvador Dali een horloge had ingeslikt en je niet wilde weten hoe die er uit was gekomen" "Dat er niet ineens een kale boom opdoemde." "En nee, beckett doet mij niet aan een emmer denken." Jurgen maakt een beetje een bedompte indruk. Kan je dat zo zeggen? Ja, dat denk ik wel. 

17:16 - Bregtje is een beetje zenuwachtig, zegt ze. Daarom doet ze het van papier. Is ze goed te verstaan, vraagt ze. Ja, dat is ze. "Er bestond geen tijd, enkel ridders en prinsessen." Ze zag zich baden in de wellust van de Hemelse Koorts." "De lavendelvelden van haar jeugd brachten haar in een eeuwigdurende roes." Whoa: er is hier sprake van een time-warp! Er komt een agressieve fietser voorbij; die moet naar de Marnixstraat."Opdat de romantiek blijft bloeien in het luchtledige..." gaat Bregtje verder, "zoet als een nazomer was het verhaal van de vlindervanger..." Het kan die man op de fiets geen moer schelen.

17:22 - Ellen Deckwitz staat in een tuin; "een schiereiland van een echo-oude woning." Ellen heeft een rare voordraag-toon. Ik wordt er een beetje misselijk van. Het is een hard fluisteren. Een intiem gebrachte belediging. Ze lacht er ook heel vals bij. "En ik gelooof dat er in mijn jas iemand huist." Bah. "Lang geleden werd er in mijn borstkas een aardappel begraven." "Nu hebben lichte bloesems mijn oren doorschoten."  "Ze zijn de kaft van het boek dat ik stuk las." "Ze lacht tussen haakjes en ondertussen is mijn teen het gaatje in de sok volledig kwijt."

17:27 - Kira Wuck. Kira komt van ver, maar Sander maakt er geen flauwe woordgrapjes over. Kira kan d'r eigen papiertjes niet zo goed lezen, lijkt het. Ze doet haar was-gedicht, waarin ze besluit dat ze voortaan de wasdagen zal verdelen. Jaja, Kira heeft iets met absurdisme, dat heeft u goed."Iemand kotst uit een autoraam." "Ze komen in maanpakken en ontsmetten de leegte." "Ouderen bleekten hun tanden voor de nieuwe lente." Kira komt een beetje verstrooid over en haar gedichten komen niet verder dan de brugleuning, zegt het meisje naast me. "Hitler!" floept Kira d'r uit. 

17:31 - Albert Bobbeldijk. Staat voor de 3e keer in de jaarfinale - dat betekent vooral dat 'ie 'em nog nooit gewonnen heeft, maar toch is dat eigenlijk vreemd. "Ik maak deel uit van de statistiek", zegt Albert. "Er is een 0-0 wedstrijd op tv." "Terwijl ik o zo koelbloedig met een ijspriem mijn voorhuid splijt." "Het volgende gedicht is ook een jeugdherinnering,volledig bij elkaar gelogen, maar toch...." zegt Albert - hij heeft het duidelijk naar zijn zin. Hij heeft ook een aanklacht tegen de qwerty-bertjes. "Twitteren tot in hun bedje" "straatrumoer uit-triplex-zagers." "lappen tekst van onzinkraaiers." "gezellig tot in de kleine uurtjes." Gelukkig voel ik me niet snel aangesproken, Albert. "Hij zat alweer te doen alsof hij de les volgde." zegt Albert. Inderdaad.

17:38 - Peter M. von der Linden. "Sinds moeder over een Altzheimer beschikt, draagt ze alleen nog korte gedichten voor..." "Het hoofdschudden is misschien de slager..." "je mag hier geen 6 verwachten," "de verwarming staat er zomers op 30" .... "wie het minste morst heeft de meeste inhoud." Potver! "Het leven is de poster boven je bed." "En Michael Jackson is alweer dood." "Omdat het veiliger is als slachtoffer te leven." "Niemand werpt tomaten" "schij nou es uit met dat gebit!" "ja, die foto ben ik ook." Ik heb tranen in mijn ogen van het lachen. Hier doet mijn verslag geen eer aan. Dat spijt me. 

17:43 - Dit was de 1e ronde. Straks: de 2e ronde... wie gaat er door? Wie gaat er door? Ik in ieder geval. Tot zo.

17:55 - Uw verslaggever heeft zojuist heel erg hard zijn hoofd gestoten tegen een plankje. Het plankje hangt er nog. De huid trekt een beetje. Maar mocht dit verslag straks wat onzinnig overkomen, dan komt dat dus door mijn hoofd. 

18:00 - Er zijn nogal wat mensen die zich zorgen maken over mijn hoofd, maar ik doe er geen ijs op. Tussen mij en mijn hoofd botst het wel vaker. Geen theedoek met ijsklontjes die daar iets aan doet.

18:05 - Er wordt een ambulance gebe... 

18:06 - Dan wil ik wel naar het Lucas, want daar is Simon ook! 

18:16 - Ik schijn het te overleven. En ik hoef ook niet naar het ziekenhuis om Simon wakker te maken, maar mijn tweede voorhoofd staat wel op de gastenlijst, dus dat is mooi. 

18:22 - We gaan weer verder. Met mijn 2 voorhoofden moet dat lukken! Iedereen mag nog een keer op herhaling. 

18:23 - Erwin Mulder. Erwin is verliefd. Hij ratelt er lekker op los. "Het is ook weer niet zo'n wonder als dat het wordt beweerd." zegt Erwin en dat is het ook niet. Het publiek kan zijn aandacht niet goed richten. Dat ligt ook een beetje aan Erwin's terloopse manier van voordragen. "Gelieve niet nat te dromen" zegt Erwin. 

18:29 - Melvin. Melvin vindt zijn eigen stem en onze podiumplaats heel fijn. Hij staat als een soort militair standbeeld achter zijn microfoon. "Onder onze eigen katoenen joi-de-vivre." zegt 'ie dan, maar zo vrolijk is het dus niet. "Hij lijkt een beetje op Mao" zegt het meisje naast me. "Dat komt door dat legerpetje" zeg ik. 

18:33 - Martijn Teerlink. Martijn doet weer heel serieus de menigte bezweren. "Ik ben maar een vogel; een mens met een snavel." zegt Martijn en iedereen begrijpt het. Zijn hoofd heeft iets van een havik, of een arend ofzo,  en zijn gedichten zijn als aasgieren die rondjes vliegen boven de Looiersgracht. "Dit is mijn vader en zijn camera bekijkt de jonge beeldhouwer." 

18:37 - Boris de Jong."Ik ben niet sterk, ik neem vreemden in vertrouwen." Boris houdt eigenhandig de wind tegen. "Graag werp ik je je lichaam voor de voeten." "Het moet hangen!" "En continue dat kraakje in je kaak." "Is er een puist?" Nee, dat is een bult, Boris. 

18:42 - Loes Vlaming. Ze gaat een gedicht doen over een aflopende relatie. Gelukkig! Daarna slaat ze er eentje over, en vervolgens doet ze een haat-liefde gedicht over de zee. "De duinen werden dijken." Precies! Precies! "Eindeloos onmetelijk." Ja! Ja! Ik voel het in mijn voorhoofd! "Maar altijd weer erkennen" eindigt Loes. En het is niet alsof we een keus hadden. 

18:50 - Sander kondigt in 1 keer dit live-bloggen, de Simon-connectie, mijn voorhoofd en de pauze aan. Het publiek overleeft het maar net.

18:52 - Mijn tafelheer heeft een geheime voorkeur voor 'de vrouw in de soepjurk'. 

18:53 - 'De vrouw in de soepjurk' blijkt Bregtje te zijn.

19:09 - Veel politie langs geweest. Goeie gesprekken gevoerd. De sterke arm der wet krijgt de poezie er niet onder. Er dreigt regen. Regen ook niet.

19:10 - Jurgen 'sephia' Smit. Jurgen zegt "je rochelt zelfs sephia" zoals alleen hij dat zegt. Hij maakt een iets standvastiger indruk dan net. Hij deint mee in de wind. "Een kromgetrokken sjoelbak - alle schijfjes in de 1." "Geen dood in plakjes hier." Jurgen doet veel oud werk en merkt dat zelf misschien ook een beetje. 

19:13 - Bregtje. Bregtje heeft helemaal geen soepjurk. En ze doet nu wat bloediger gedichten. Fijn. "Ik rol en duik en breek een tand, mijn zoute lijf zweet kristal." Dat ken ik."De schatkamer zwijgt en laat me in innige omhelzing alleen met mijn schatbewaarder", "waren het tranen van dankbaarheid?". "Volgens mij is ze net gestopt met roken" zegt iemand naast me. Ik lach iets te hard. "Rook me uit mijn hol." zegt Bregtje. 

19: 16 - Ellen Deckwitz. "Ik groef mijn broertje op, zijn bekken was gekruld als een lelie."Ja, die zit. "Soms loop je door je huis" zegt Ellen - en dat klopt - , "en dan denk je 'oh nee... mijn partner heeft me verlaten.'" En dat is nieteens een gedicht, dat is alleen nog maar de intro voor het flos-gedicht. "Ik maak de tijd een platgeslagen vlieg op het pas gewassen raam. Hij neemt me op schoot."Ik citeer bij Ellen altijd de zelfde zinnen.

19:20 - Kira Wuck. "Finse meisjes zeggen zelden gedag. Je hebt alleen een beitel nodig om dichtbij te komen." Kira heeft zichzelf hervonden. "Zijn kleding had hij midden in de nacht op Marktplaats gezet." "Ik hoef geen persoonlijk contact, zei iemand bij de balie." "Wat niemand komt halen, dat mogen ze houden." Ook dezelfde zinnen, maar Kira leest ze voor alsof ze ze voor het eerst ziet staan. Dat is op zich wel schattig, maar het is niet goed. 

19:23 - Albert Bobbeldiijk. "Om en om bezochten we de keeshond; we wilden iets met liefde doen." Zo voelt het publiek dat ook, denk ik. "Na een natte kus, veegde hij mijn wangen droog." "Met witte handschoentjes aan, klom hij achter het stuur." "Ik zet alle kanalen op sneeuw en zet mezelf op 1." "Ze vraagt of ik massage wil; ik heb al een nare droom." Albert gaat lekker.

19:28 - Peter M. Von Der Linden. Hij gaat zijn gedicht doet over dichters. Dat ken ik al, dat kennen de meesten hier al, en dat herinneren we ons ook, want als we er zelf niet in zitten, dan weten we wel over wie het gaat. Het is leuk en herkenbaar. De 'slissende dichteres met de assepoester-oren'... de 'new-age heks', de 'snuivende dichter met de grachtengordel sport-bakfiets', de 'pijprokende dichter', de 'achterhoekse dichter met de meerkoeten'... Ze weten zelf ook wel wie ze zijn. We lachen ons rot!

19:34 - Pauze. Straks de Echte Finale. Eerst effe peuken scoren bij de Albert Heijn, want die kut-automaat is weer eens leeg en Kent rook ik niet.

20:17 - 'Het is zo jammer dat Che Guevara tegenwoordig alleen nog maar snikkels tegen zijn voorhoofd heeft hangen', 'Ik ben tenminste nog eens fatsoenlijk in mekaar gestampt door de Franse M.E.', 'Citeer je eigen gezeik!', ''Ik hunker naar een sigaret, nee; naar een klap op mijn kaak en de sigaret daarna.' Zomaar wat sounbites. Het is hier een gemoedelijk zooitje; de pauze heeft een permanente loomheid over de Looiersgracht gelegd. Er worden plannen gesmeed voor festivals en er worden complimenten gegeven. Op de achtergrond wordt bossanova afgewisseld met straight up jazz. De zon is weer gaan liggen en de wind is bijna onder. Juist.

20:23 - Simon is otherwise engaged maar toch voelen we zijn aanwezigheid. Ene 'Jazzy' heeft dat ook: die liet een kleine 2 uur geleden het volgende gedicht achter op de wc-deur.

Dag droom
geschreven door Jazzy op 27-06-2009 18:19
Naar de klok kijken en niet beseffen hoe laat het is
Hoe laat het eigenlijk al is
De wijzers trekken krom
En draaien door het dolle rond
Waar blijft de tijd?
Wakker worden en dan beseffen dat je aan het dagdromen was
Kijkend, terwijl het dromen je het zicht ontneemt
Hoe lang dan?
Wat moest ik ook alweer doen?
Waar ging ik ook alweer heen?
Waar ging ik ook alweer heen...
Waar leidt dit allemaal toe?
Ik wil er alleen heen als het er mooi is
En het me rust geeft
Kun jij me dat geven?
Blijf je lang?
Droog je m'n tranen als ik huil?
Houd je m'n hand vast wanneer ik dat nodig heb?
Laten we elkaar laten
lachen
Samen reizen
Kom, we gaan er vandoor!
Wanneer de tijd ons op de hielen zit
Rennen wij vooruit
Weg van het nu
Weg van alle verantwoordelijkheid
Lachend
Twee handen op één buik 

En hoewel het een passend gedicht is, of tracht te zijn, is het maar goed dat niet iedereen zomaar op de brug mag gaan staan.

20:25 - Peter M van der Linden is door. Martijn Teerlink is ook door. En er is nog 1 vrouw door... Ellen Deckwitz!

20:30 - Peter M. van der Linden. Doet wat oude gedichten omdat 'ie de nieuwe niet bij zich heeft.
"Er komt geen elfstedentocht." Klopt. "Je maten sporen niet meer." "Je ogen nooit meer 18." "Iemand plakt meeuwen aan wolken." Ja, Peter komt op stoom. "Wie zoog het vuur eigenlijk uit jouw genen?" "Marlene Diettrich; de hete sekskroket op schaatsen." "Er zijn hier bijzonder veel voorntjes, dat komt mede door het brood."En daarna wat gedoe over een aalscholver die niet kan schaatsen en voorderest alles kan. Wat natuurlijk ook zo is. Dat weet ik best.

20:35 - Ellen Deckwitz. "Er is niemand die me ziet, ik ben een vlokje, dwarrelend door de steeg." "En de lucht groeit minder, en ik sla de nieuwe weg in." "Soms zijn mannen even kwijt en weet je het weer; het zijn niet meer de mannen die je raken..." "Als je stilte weigerd een klein woord te laten zijn waarmee hij wonden maakt die maar een heel klein beetje zweren." Juist. Mijn voorhuifd heeft een enorme wegtrekker, maar dat is mijn persoonlijke voorhuifd en die heeft dat wel vaker, dus dat zegt niets.

20:40 - Martijn Teerlink. "Met deze glazen schouders wordt een klok gedragen zonder cijfers. Zonder cijfers slaat het jarenlang en trillen doet het glas." "Dit is het lichaam dat werkt in het licht, met deze jongensarmen worden kleren geplukt...". Martijn maakt enorme indruk. Hij heeft echt iets te zeggen, maar hij zegt dat niet. En iedereen begrijpt hem, al zal niemand uit het publiek kunnen zeggen wat hij bedoelt. Ik denk dat ie gaat winnen. "Wie mij ter wereld bracht, heeft goed gekeken naar de vorm van mijn amandel-ogen en heeft toen gezegd 'het is een alfabet maar ook een mens'." Goeiedag! "Hoe lang is het geleden, dat ik mezelf een jongen maakte uit karton?" "Hoeveel keer hebben die letters mij al ingeademd en uitgeademd?" "Hoe vaak heb ik al gezegd; 'maak je geen zorgen'?". 

20:47 - Jury-overleg.

20:58 - Ellen Deckwitz vraagt me wat voor ring ik draag. 'Dat is de zegelring van mijn opa', zeg ik. 'Oh, ok; ik zag 'em net al, maar ik kon 'em niet thuis brengen' zegt Ellen.

 21:00 - Dit begint een beetje een lang verslag te worden... maar ik wil natuurlijk ook niemand tekort doen.

21:09 - Ik heb net even terug gelezen wat ik over die ene dichter heb geschreven die volgens mij gaat winnen. En het klopt. 

21:12 - Ik ga eens kijken of ik een koffie kan bestellen.

21:37 - Drie koffie op. Yes. En Sander zegt dat Sven Ariaans het juryverslag gaat presenteren. Sander echter mag de publieksprijs weggeven. De publieksprijs gaat naar Peter M. van der Linden. Hij krijgt een fles wijn en een grapje van Sander. In ruil daarvoor doet Peter M. dan weer een gedicht als toegift: 'Regenboog.' En dat doet Peter op een manier... daar heeft hij eigenlijk geen microfoon bij nodig, maar die heeft 'ie dus wel, en daarom schreeuwen ze nu in Zaandam heel hard 'regenboooohoooog' terug. Ook de honden beginnen te huilen. Peter begint op zijn beurt nog harder te schreeuwen. Of is het zingen? Het lijkt een mantra. Een mantra op volume. Peter dompelt heel Noord-Holland onder in een regenboog.

21:42 - Sven neemt het stokje over. "zullen we samen roken, vraag ik aan een willekeurig persoon" - dat was van Kira. "Boris, die de liefde verklaart aan iemand die later politieagent blijkt te zijn." "Er waren sprookjeswerelden zat, maar er was soms net iets te veel kristal."

Over Peter M. van der Linden: "old-skool slammer die laat zien dat het echte 'slammen' nog steeds werkt; keihard rammen met geweldige teksten. De jury blijft dat waarderen, ook al zijn ze in de loop der jaren wat strenger geworden en wat meer naar de inhoud gaan kijken."

Over Martijn: "Hij krijgt iedereen stil met gedichten waarvan je denkt 'wat zegt ie nou eigenlijk?' De jury was in de 1e 2 ronden enorm onder de indruk, maar was echter in de laatste ronde een beetje de betovering kwijt."

Over Ellen: "viel in de 2e ronde erg tegen, maar sprong er in de finale juist weer uit. Haar gedichten zijn af en ze draagt ze ontzettend goed voor. Ellen is vormvast en een goede performer. Zij is veruit het meest compleet."

21:45 - Ellen Deckwitz dus, wint de Grande Finale Poezieslag 2009! En daardoor zal ze op het NK Poetryslam komen te staan. Maar dat stond ze al omdat ze ook in Amersfoort had gewonnen, dus stuurt de Festina Lente Poezieslag Martijn als afgezant naar het NK Poetryslam! En zo hebben we meerdere winnaars! Het wordt een hele hete hippie-zomer.  

21:53 - Ellen doet nog 1 gedicht, het heet: "waar de fuck ben ik nou weer terecht gekomen?"

Wanneer ik omhoog kijk

weet ik niet zeker
 
of het een sikkel is
 
of dat er maanlicht

langs een dekselspleet glipt

waar zijn de wanden

waar zijn mijn schoenen

en waarom bloeien er

op de bodem

naast mijn voet

viooltjes. 

21:59 - En daarmee nemen wij afscheid. Dit was de Festina Lente Poezieslag Grande Finale 2009! Ellen Deckwitz is de kampioen. Peter M. is de publieksleveling. Martijn staat op het NK. En de rest stond hier ook maar mooi: in de finale van de oudste, zwaartste en meest belangrijke poezieslag van Nederland!

22:00 - Tot het volgende seizoen, zeggen wij! Dan weer met een Simon Vinkenoog, in levende lijve, wat ook beter is dan een 'online' presence, denk ik zo... en heel veel beterschap Lieve Simon. En met verse dichters! En dan doe ik wel gewoon een valhelm op! Sven Ariaans, Pim te Bokkel, Sandel Koolwijk en Erik Jan Harmens: enorm bedankt! Felix bedankt! Het publiek bedankt! Miss Burns bedankt! Het weer bedankt! De buienradar bedankt! De politie bedankt! Het podium bedankt. En de poezie... bedankt!

22:01 - Ik stop mijn kop in een ijsemmer en maak er een Margarita van.

Kussen thuis!

Martijn den Bakker.