Amsterdam maandag 18 juni 2018
HOME     MENU     AGENDA   DE WC DEUR POëZIESLAG INSCHRIJVEN CONTACT

TERUG


"Ik ben een roepingloos personage in een roman van één pagina" zo begint je boek, maar het zou natuurlijk ook zomaar over één van onze dichters van vanavond kunnen gaan."

-Ja, maar dat weten we straks pas.

"Inderdaad, dat zeg je heel treffend. We gaan het zien. Kom; aan tafel!"


Poëzieslag November 2009, 12e seizoen.


Onze Lieve Edith Ringalda en Simon Vinkenoog:


Jury: Rick de Leeuw, Erik Jan Harmens & Sven Ariaans, gastheer Sander Meij en ondergetekende.

Aan tafel hebben zojuist plaatsgenomen: de alcoholische, stinkende en toch humorloze versie van Statler & Waldorf. Heren hoe is het?

S.: "Ik wil wat meer gaan doen met olieverf."

Dat moet te doen zijn; wat houdt je tegen?

S.: "Waldorf wil niet zo veel drinken."
W.: "Ik drink ook frisdrank."
S.: "Frisdrank! Daar krijg je een bolle vol frisdrank van. Daar kan ik niet tegen."
W.: "Is een bolle buik met bier dan beter?"
S: "Nou, ik vind het wel lekkerder."
W.: "De Splash is gekraakt. Is de sauna nog open?"
S: "Dat weet ik niet. Dan moet je even gaan kijken."

Mooi, ga dat doen! In Godsnaam.

Sander, wie gaan er vanavond voordragen?

Sander: "Nou, Martijn, grappig dat je dat vraagt; dit keer hebben we namelijk Annie Gerritsen, Erwin Mulder, Til Schaap, Martijn Teerlink, het komische duo Kita & Babsie, Bart Padberg (dus niet Platberg, labbekak dat je d'r bent, dat je het straks niet verkeerd schrijft, schichtige figuur dat je d'r bent) en Jeroen Oosterhof. Dus, beste vriend, wat mij betreft gaan we beginnen. Aan tafel!"

21:36. Annie Gerritsen mag als eerste. Zij stond hier 4 jaar geleden ook al eens. Ze is eigenlijk  theatermaakster. "Decorum verlies je als je gorgelend zingt." is een zin in haar eerste gedicht, dus dat mogen we van haar aannemen. Het gaat echter over haar vader: "Tandpasta langs je kin." En dan blijkt het een mooi verhaal. Zomaar wat andere frases: "Mijn lichaam omarmt mijn lichaam." "Trekt mijn hand het geluid dicht.", "Ik wil met jou lekkerbekken, eten aan het strand", "graatloos smullen van de vis",  "berhartig je mijn denken om in wat?" Dat laatste is inderdaad de vraag.

21:39. Erwin Mulder. Stond al eens in de jaarfinale en nu flikt 'ie het me weer. Mooie, volle zinnen in een moordend tempo, die stuk voor stuk de spanning van het totale verhaal ondersteunen - daardoor wil ik altijd luisteren. Citeren is ook niet te doen. Ik bedenk me dat Erwin vooral langs moet blijven komen, zodat ik nog wat kan oefenen: ooit zal ik hem goed en volledig citeren. En dan mis ik iets. ik vraag een meisje naast mij wat hij zojuist zei en noteer: "Nee, het leven heb ik leuk gedaan". Erwin zegt op dat moment: "nu neem je het aan van iemand die het zelf ook niet weet."... Dank je, Erwin.

21:44. Til Schaap. Heeft vijf jaar bij Simon aan tafel gezeten, zegt ze. Dat is haar aan te zien, maar aan haar eerste gedicht is duidelijk te merken dat Simon goed geluisterd heeft en zij op haar beurt vooral naar hem. Misschien zijn het de rimpels. De trouwe stem. Dat overmoederlijke. Dat overlevende. Of dat alles tegelijk. Of niet, dan is het misschien omdat mijn moeder mij nooit voorlas, maar mijn oma wel. Ik luister aandachtig - op een andere manier dan normaal. Festina is stil. Dan resulteren de laatste zinnen van haar laatste gedicht (over Apeldoorn en Koninginnedag) in een luid applaus. "De naald herdenkt, het volk klapt."

21:50. Pauze.
22:05. "Noem je dat een schrijverscarriere? Da's meer een veredelde zelfmoordpoging."

22:10. Martijn Teerlink. "Het is een warme schaduw."  "Het is wit, ik noem het voedsel." "Het zijn de snaren die ik heb, in plaats van spieren.", "Ik vlieg niet op, ik rol een steen de wereld rond." Het is allemaal zo mooi als Martijn er een beetje in kan gaan zitten. Dan heeft 'ie behalve veel te zeggen, echt een enorm reikweidte. Nouja, ik ben een fan van Martijn, maar dat wist 'ie al. "Ik ben niet het orakel." zegt Martijn.

22.13. Kita & Babsi. Whaaaa! ze dragen tegelijk dezelfde zinnen voor. Da's effe schrikken. Als Hitchcock ooit een vrouwelijk dichtersduo voor ogen had gehad, dan klonk het zo. De dames gaan verder. "Wil je dan dat ik met een andere man ga picknicken?" Ze hebben het over hun "dan-man", dat is dan de man, na de nu-man denk ik. De jongen naast mij verdenkt ze er van een workshop bij de Woorddansers gevolgd te hebben. Dat zijn ook dan-mannen.

22:16 Bart Platbergen. Doet een gediggie uit naam van een wormpje en een drolletje. Dat is ook een duo. Maar het is niet echt een fabelachtig duo. En legendarisch wordt het ook al niet, al doet Bart het uit zijn hoofd. Er lachen mensen die altijd lachen om poep-grappen. Ik vind er geen fuck aan. "Het lieve wormpje zei: dat wist ik helemaal niet en het doet me ook verdriet." Whatever.

22:20. Jeroen Oosterhof. Jeroen ziet er uit als een gemankeerde Pfeijffer, maar zijn taal is nog erger. "Samen uit, samen thuis." Hij leest op. "Calvinisme; uitbundigheid wordt bestraft." Ohja? "Dijken kunnen doorbreken." Ohja? Poehee.
Ik geloof dat we ons romanpersonage gevonden hebben, maargoed, hij komt er al weer aan, en zijn jas hangt om mijn stoel, dus ik ga even vriendelijk naar 'em lachen.

21:28 Dat laatste mag u hypocriet vinden; u doet het zelf tenslotte ook.

22.30. Pauze.
22:32. "Ik mis drie lettergrepen."
22:35. "Geluid van water."

22:47. Ja mensen, de sfeer zit er goed in. Zoek je effe lekker de privacy op in de coulissen van een rookgrodijn, staan er meteen drie mannen achter je...

22:50. Door naar de 2e ronde gaan: (rapapaaa) Erwin Mulder, Kita & Bapsi, Martijn Teerlink, Bart Batberg.

22:53. Erwin Mulder. Kom maar op! "ik hou van kracht en van heldendom, ik ben echt en zowaar, ik loop hand in hand met de realiteit", "Ik roffel mijn woorden af, formaliteiten zo snel mogelijk achter de rug", "ik vergeet dan de etikette en laat ruimte voor iets mooiers dwars door al dit plastic heen." Ik heb je beter dan net, Erwin: "Billy heeft niet de benauwdheid van de geldverdienende muziekanten" zeg je. En ik ook niet, maar ik ben wel wat krap bij adem nu.

 22:57. Kita & Babsi. "Niet dat we zo veel mannen hebben, we zijn geen hoeren!" OK. Dat strookt niet echt met de dan-man dan, toch? Nouja, dat maakt ook niet uit, want wat ze leuk doen is dat ze soms 2 verschillende zinnen tegelijk uitspreken. Ja, da's toch heel erg 'out of the box' dus dan kan dat, man. En nu hebben ze het over 'geen melk hebben' en dat je dan 'geen pannekoeken kunt bakken'....  en ze zeggen: "je kan niet van iemand houden zonder liefde, daarom mislukken mijn pannekoeken ook altijd". Tsja.... Ik bak soms pannekoeken met water, maar dat is mijn makke. Ik ben ook een man; mij lukt alles. 

23:01. Martijn Teerlink. "Ik ben de zegswijze van deze tijd, dus wat mij recht in het gezicht gezwegen wordt, schep ik rond en rood en open ik. Mijn woorden zijn een lange aderlating, uit mijn vaten stroomt mijn bloei en ik spreek slechts in vormen van wind." Jaja! Daar heeft u 1 heel gedicht, mensen. En dan ga ik nu even luisteren naar de rest. Ik raadt iedereen aan hetzelfde te doen als de kans zich voordoet.

23:04. Bart Padberg. "Er was eens een vaasje, het vaagste in huis." Juist. Nou, ik zal het even samenvatten: dat vaasje wordt dus 'een beker'. En dan wordt ie heel 'hoog geheven' en 'geniet met volle teugen van het leven'. En het rijmt gelukkig allemaal lekker simpel dus dat leidt niet af, maar dan wordt het vaasje in 'zichzelf gekeerd' en dat is niet leuk. Gelukkig 'fleurt het bloemtje' 'em al snel op. Dan is het vaasje weer blij. Daardoor groeit er 'iets moois tussen het bloemtje en het vaasje', en dat vindt het publiek zo leuk dat het van 'aaahhhhhh.' En ik denk: 'doe mij maar een halve liter!' 

23:10. Pauze.
23:15. "Ik heb wel eens gehoord dat als je hier de jaarfinale bent, dat je dan echt binnen bent."
23:16. "Tsja, ik liep op een gegeven moment in een glitterpakje rond bij Perdu, want je moet jezelf blijven, ondanks het geld."

23:38. Er zijn 2 finalisten. Ze krijgen ieder 5 minuten. Martijn Teerlink en Bart Padberg gaan door. Da's ook apart; de jury en ik zitten op 1 lijn en aan ieder een andere kant van die lijn. Leuk!

23:50 Martijn Teerlink. "Alle lucht is ingehouden adem van de wereld die langzaam aan het stikken is, maar mensen hebben vijgebladgezichten...",  "daarom beadem ik zachtjes een stem bij mekaar, en laat ik de wereld waaien in mij." Phhh. Ik zucht zelf ook even een wereld uit - misschien is dat het. "Ik zeg dit met een houten herfstmond...",  "Laat mij maar liggen met mijn warme, open ogen; ik heb weinig nodig om te rusten." Fuck het; ik ga ernaar kijken. "Mijn ribben zijn de tempelberg", zegt Martijn. Ik kijk graag omhoog.

23:44. Bart Padberg gaat nu auto-biologisch. "De 1 is te veel bij de pinken, de ander zuigt alles uit zijn duim"... "Die ene van de vinger, zei;  nee hoor, ik vind dit een noodgreep, die werkelijk nergens over gaat."... "het arme hartje, hij had ooit zo'n lekker ritme, maar dat was ernstig verstoord door alles wat hij gezien had en gehoord"... "het is gewoon heel hard om altijd een heel lief hartje te zijn; ik heb heel veel op me lever"... "de maag keerde zich om en zei 'ik kan je wel slopen, je weet niet wat het is om te leven met knopen." Jaja. Enz. Etc.

23:52 Pauze. Als Martijn deze extreme finale verliest, kan 'ie het makkelijk verhapstukken. Of dat andersom ook zo is... dat weet dit glaasje niet, maar dit glaasje is ook altijd half leeg.

00:10. "Als je in een snoepfabriek werkt, kun je makkelijk denken dat het leven kleurrijk is."

00:13. Erik Jan Harmens gaat het juryverslag doen. Daar ben ik wel benieuwd naar.

00:14. Erik Jan Harmens. Eerst zichzelf; "voelde me aanvankelijk een beetje 'mat'. Na de 1e 3,4 dichters kwam dat terug. Populaire managers noemen dat een 'kadootje'." Verder: "grote woorden gaan niet door en 'de beste zeelui, lalala'  ook niet, nee;  da's te makkelijk.""Wat wel mooi is is de volgende zin van Erwin Mulder; 'De wereld is al geschapen; wij zijn reeds het geval'...  da's best een 'eenmalige verschijning'. Ook het duo was best origineel, beetje 'woorddanserig' maar dan de finale...."
"Bart begint met dat sprookje met die worm en die drol, Rick de Leeuw weet daar heel veel van, van de Rederijkers dus, maar het 2e gedicht vond ik zelf het mooiste, van dat vaasje wat een glas wilde zijn. Da's knap. Maar is het echt? Daar ging je bijna over nadenken. (Bart maakt hardop bezwaar... Erik Jan zegt dat 'ie simpelweg uitlegt waar ze het in de jury over hebben gehad en gaat verder).
Aan de andere kant stond Martijn Teerlink "ik stond niet op: Ik rol een steen de wereld rond", Martijn is op het randje, maar het is zo mooi en zo mooi gebracht - dat maakt zo ontzettend veel indruk. "Ik spreek mijn naam op veel manieren uit", dat wil ik ook wel. Nouja; de publileksprijs was ex equo: Martijn en Bart hadden allebei 10 punten. En we hebben dus besloten de publieksprijs te geven aan Bart en daardoor gaat de juryprijs naar Martijn!"

00:24. Martijn Teerlink doet een toegift... "En dan las ik de kleur van mijn handen, dan las ik mijn knokkels die vetknokkels waren"..."en dan zei ik in stilte tegen mijn handen; jullie worden grote handen..."

00:32. Rest mij te zeggen, zonder mij of jullie van een mening te voorzien dat ik een brede lach heb, van afgeknipte takken, en dat we ons vanaf hier schuchter de herfst in schaduwen.

00:40. En dan nu AAN TAFEL!

00:59. Dit was de Festina Lente Poezieslag. We zijn er de volgende 3e maandagen van de maand weer, maar dan vanaf 20:30, vanwege de UEFA-CUP wedstrijden. Tot dan!

Martijn den Bakker.

00:40. Haiku-toegift van Rick de Leeuw voor Sander Meij, vrij naar Baso en Harmens:

"Voorzitter naar huis

 De vijver is leger nu

Kikker windt nog wat."