Amsterdam zaterdag 18 augustus 2018
HOME     MENU     AGENDA   DE WC DEUR POëZIESLAG INSCHRIJVEN CONTACT

TERUG


Een heilige plaats - een bewerking van het juryrapport van de PoŽzieslag Festina Lente van 15 maart 2010, door Pim te Bokkel.

Verslag poezieslag 15 Maart 2010
In een boek voor beginnende acteurs las ik eens de volgende definitie van een podium: een verhoging. Maar een podium is natuurlijk veel meer, een podium is een magische plaats, het punt waar een zaal vol toeschouwers verwachtingsvol de blik op richt. Een podium is een plek waar iets staat te gebeuren en die verhoogd is opdat iedereen kan zien wat er gebeuren zal. Een van de deelnemers vanavond, Melvin, voelde dit goed aan. Melvin is geboren met een krachtige stem, wanneer hij spreekt dwingt hij met die stem de toeschouwers te luisteren. Toegegeven, Melvin zou op belangrijke plaatsen nog wat meer rust in zijn voordracht kunnen brengen, als contrast met zijn denderende voordracht, maar Melvin is wel iemand die weet dat een podium niet zomaar een plek is: daar staat iets op het spel! Wie het podium betreedt ontvangt een groot cadeau, namelijk de spanning en de verwachtingsvolle blikken van het publiek – het enige dat je dan als podiumbeest niet moet doen, is een scheve schaats rijden.

 

Een scheve schaats rijden, hoe doe je dat? Ik kan dit het beste laten zien door enkele voorbeelden te geven. Zo was er vanavond een dichteres die zich in een liefdesgedicht voorstelde de pleister op iemands wond te zijn en dan het lichaasvocht te drinken. Niet bepaald een smakelijk beeld als je net van vers getapt biertje geniet, maar ook een beeld dat zo breed uitgesponnen niet echt in een liefdesgedicht past. Iemand anders had het over een karmozijnen doosje, wat volgens de jury gewoon een moeilijke manier was om het doosje rood te noemen. Iemand las voor de tweede keer dit seizoen een liefdesgedicht voor dat eindigde met de clou: vraag dan alsjeblieft de volgende keer die vijftig euro niet. Dit was de vorige keer al net niet genoeg voor een glimlach en ook nu niet... en dat lag toch echt niet aan het feit dat de jury niet goed had opgelet.

 

Maar laten we het toch vooral hebben over de prachtigste zinnen, want die waren er in velen getale! Om hier niet te lang op het podium te staan, ga ik alleen in op de drie finalisten: Melvin, Iris en Wendela.

 

Met zijn enorme woordenschat, zijn grootse enthousiasme en zijn dwingende stem, zijn onnavolgbare logica en verbeeldingskracht was Melvin een meer dan terechte finalist. De jury noteerde beelden als: naschoolse vriendjesstrijd met plastic Ivanhoe zwaarden. Prachtig, maar er waren nog twee finalisten. Rick de Leeuw zei: “Wel terugkomen hoor! We zien je eigenlijk nu al in de finale op de brug staan.”

 

I. M van der Meij, die eigenlijk gewoon Iris heet, won de publieksprijs. De jury vond vooral haar tweede ronde fantastisch. Iris studeerde, als ik het me goed herinner psychologie, en neemt het rijk van de wanen en waanzin als het uitgangspunt voor haar gedichten. “De kracht van ups en downs”, zei ze, En later: “Als ik de koeien in de wei zie staan, dan vrees ik hun vlekken.” Wie koeien in de wei vergelijkt met een Rorschachtest verdient terecht de publieksprijs.

 

Sommigen zouden wellicht denken dat Wendela de Vos religieuze poëzie schrijft. Wij zagen dat anders, Wendela schrijft poëzie met religieuze elementen. Haar voordracht is beheerst, indrukwekkend en haar toon en timing kunnen een voorbeeld zijn voor bijna alle dichters van deze avond. In de tweede ronde was haar eerste gedicht bijzonder goed. Over een doodgeboren kindje schreef ze: “Je was zo klein / mijn beide handen groot genoeg / om in te kunnen slapen [...] een sterrenreiziger op weg naar huis. / Vaarwel mijn kleine Zoon van God.” In de finale dichtte ze, evenals Iris in het gedicht ‘Haute Couture’, over ondergoed. Wendela had het over: “Velden als lakens op de bleek / Het kruis tot op het rag gedragen.” Dat was dan in semantisch opzicht weliswaar geen haute couture, maar het was wel poëzie! En daarom won Wendela de Vos de poëzieslag van 15 maart 2010.

 

De volgende poëzieslag is op 19 april 2010, schrijf je in via de website en ding mee naar heel erg veel geld en een finaleplaats op de brug! Pim te Bokkel